Padalec zwyczajny

prace licencjackie

Małe, z ruchomymi powiekami oczy mają czerwonawożółtą tęczówkę i ciemną źrenicę. Długi ogon, który jedynie u brzemiennej samicy jest wyraźnie odgraniczony od tułowia, jest tępo zakończony. Ubarwienie strony grzbietowej utrzymane jest w różnych odcieniach brązu; może być jednak również żółtawe, ołowianoszare lub miedziane. Obok zwierząt bez wzoru barwnego na grzbiecie, spotyka się osobniki, u których występują ciemniejsze podłużne smugi (tworzone przez oddzielne lub łączące się ze sobą kreski lub plamki) bądź delikatne, ciemne kreski na łuskach grzbietowych. W odróżnieniu od samic, których łupkowo- lub czarniawoszary, wyjątkowo nawet czarny brzuch jest jednobarwny, brzuch samców jest pokryty deseniem: żółtawy często niebieskoszarym wzorem, a łupkowoszary - żółtawymi piętnami. W Niemczech rzadko, a we wschodniej Europie znacznie częściej, spotyka się padalce (przede wszystkim samce), których grzbiet pokrywają rzadziej lub gęściej rozmieszczone, delikatne, jasno- lub ciemnoniebieskie plamki (jest to tzw. padalec turkusowy - przyp. tłum.). Młode osobniki mają stronę grzbietową błyszcząco złotawą lub srebrzystoszarą; środkiem grzbietu ciągnie się ciemniejsza linia zaczynająca się od położonej na głowie plamy kształtu kropli, a sięgająca do końca ogona. Brzuch młodych okazów jest brunatny lub stalowoszary, często również zupełnie czarny. Całkowita długość ciała 400-450 mm, rzadko 500 mm. kurs kadrowo płacowy


Nasz przyjaciel



Ranking partnerow

1 miejsce 2 miejsce 3 miejsce
nauka angielskiego Książki obcojęzyczne Piece Grzewcze