Ostajnica iberyjska

Angielski

Bardzo podobna do o. nakrapianej, ale mniejsza. Gtowa mata, stożkowata o zaokrąglonym pysku, matych oczach i dobrze widocznych otworach usznych. Ogon długości tułowia, kończy się spiczasto, a nogi i palce są krótkie. Strona grzbietowa ubarwiona oliwkowobrązowo, żółtobrązowo, brązowo lub szaro. Barwny wzór tworzą rozproszone, białawe, ciemno obwiedzione plamy w kształcie oczek; często po obu stronach grzbietu występuje szeroki, jasny pas. Pozbawiony desenia brzuch jasno ubarwiony. Całkowita długość ciała 158 mm. Występowanie: Półwysep Iberyjski oprócz jego najbardziej północnej części i Pirenejów. Środowisko: bardzo rozmaite; ostajnica iberyjska żyje zarówno na nasłonecznionych, suchych, porośniętych rzadką roślinnością obszarach (np. na terenach nadbrzeżnych), jak i w zarośniętych gęsto roślinnością, wilgotnych środowiskach. W górach dochodzi do wysokości 1100 m n.p.m. Tryb życia: przebywająca przeważnie w ukryciu ostajnica iberyjska jest aktywna głównie w godzinach porannych. W ciągu dnia przebywa wśród gęstej roślinności, w ściółce liściastej i sianie oraz w luźniejszych glebach. Rozród: samica rodzi, prawdopodobnie kilkakrotnie w ciągu roku, od 1 do 4 młodych, mierzących w momencie urodzin 55 mm długości. Pokarm: drobne owady i ich larwy oraz stonogi, pająki i pareczniki. Audiobook


Nasz przyjaciel



Ranking partnerow

1 miejsce 2 miejsce 3 miejsce
Metoda Callana Fantastyka w języku angielskim kamera